در میانه‌ی جنگ آنگاه که اخبار و روایت‌های گوناگون اوج می‌گیرند و خیز بر می‌دارند و حتی برخی متخصص رسانه‌ای را در خود غرق می‌کنند - اخبار و روایت‌هایی که بعضاً حتی صحت و سقم‌شان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آن‌گونه که هستند نه آن‌گونه که دشمن آن را بازنمایی می‌کند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا می‌کند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی می‌بینیم و امکان رمزگشایی‌ آن‌ها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویت‌ها را به شیوه‌ای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیده‌ها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمی‌گیرند. دویست و سی و یکمین شماره «صدای ایران»، تقدیم می‌شود به روح مطهر، شهید دکتر سیدحسن حسینی، رئیس قرارگاه جهاد تبیین ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان تهران بود که در فتنه آمریکایی اخیر در مقابل مسجد الرسول(ص) میدان شهید طهرانی‌مقدم سعادت آباد به شهادت رسید.

گفت‌وگوی مصطفی محدثی خراسانی با زنده‌یاد‌ دکترسیدحسن حسینی

در آسمان شعر انقلاب، نام «سید‌حسن حسینی» و «قیصر امین‌پور» توأمان مانند ستاره‌‌ای نورانی می‌درخشد و در ذهن اهالی ادبیات هر دو به عنوان اسطوره‌هایی شکوهمند تثبیت شده‌اند. دو شاعری که قرینه یکدیگرند و برای شناخت هر کدام از آن‌ها، آینه‌ای زلال‌تر از دیگری یافت نمی‌شود. متن پیش‌رو، گفت‌وگوی مصطفی محدثی خراسانی با زنده‌یاد‌ دکترسیدحسن حسینی درباره سیروسلوک شعری و زندگی و زمانه یار دیرینه‌اش زنده‌یاد دکتر قیصر امین‌پور است

9 فروردین روز درگذشت شاعری است که اهل فن می‌گویند حیف بود برود! و حتی از قیصر امین‌پور بالاتر بود اما مظلوم واقع شد، شاعری که می‌گویند زبانش برای انقلابی نماها شمشیری برنده بود و مثل شعرای دیگر محافظه‌کار نبود. آن شاعر سیدحسن حسینی بود.

محمدکاظم کاظمی، شاعر فارسی‌زبان در سالگرد درگذشت سیدحسن حسینی از جلسه شاعرانه‌ای که این شاعر فقید در مشهد بنا به دعوت وی شرکت کرده و خاطره خوشی از آن دیدار ندارد، بعد از 30 سال سخن می‌گوید.