قتل کسب‌وکار خانواده ماست
در میانه‌ی جنگ آنگاه که اخبار و روایت‌های گوناگون اوج می‌گیرند و خیز بر می‌دارند و حتی برخی متخصص رسانه‌ای را در خود غرق می‌کنند - اخبار و روایت‌هایی که بعضاً حتی صحت و سقم‌شان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آن‌گونه که هستند نه آن‌گونه که دشمن آن را بازنمایی می‌کند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا می‌کند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی می‌بینیم و امکان رمزگشایی آن‌ها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویت‌ها را به شیوه‌ای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیده‌ها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمی‌گیرند. چهارصد و هشتاد و نهمین شماره «صدای ایران»، تقدیم می‌شود به روح مطهر، شهید امیررضا عکسی، از اعضای سپاه پاسداران که در حمله تروریستی رژیم صهیونی به سپاه امام حسن مجتبی علیه‌السلام در استان البرز در جنگ تحمیلی دوم به شهادت رسید.
قتل کسب‌وکار خانواده ماست
جنگ اخیر آمریکا علیه ایران، برخلاف وعده‌های تبلیغاتی ترامپ درباره سریع و ارزان بودن آن، خسارات اقتصادی محسوسی در حوزه انرژی و بنزین بر آمریکایی‌ها تحمیل کرد. بسته شدن تنگه هرمز از یک سو و عدم توانایی آمریکا در رویارویی با ایران در خلیج فارس و شکست در بازگشایی تنگه راهبردی هرمز، قیمت نفت را به شکل قابل‌توجهی بالا برد و در حال حاضر نیز قیمت نفت برنت از ۱۱۶ دلار فراتر رفته است.
نتیجه مستقیم این موارد برای خانوارهای آمریکایی، افزایش قیمت بنزین در پمپ‌بنزین‌ها بوده است؛ رقمی که در برخی ایالت‌ها از مرز پنج دلار در هر گالن گذشت و به گفته کارشناسان اقتصادی، فشار تورمی مضاعفی بر اقشار متوسط و کم‌درآمد ایالات متحده وارد کرده است. هزینه‌های نظامی جنگ نیز به ده‌ها میلیارد دلار رسیده؛ پولی که از بودجه عمومی و در نهایت از جیب مالیات‌دهندگان آمریکایی تأمین شد.
اما در همان حال که آمریکایی‌ها هزینه جنگ را می‌پردازند، خانواده ترامپ از این وضعیت سود می‌برد. شرکت نظامی «پاوراس» که قرار است توسط اریک و دونالد جونیور ترامپ وارد بازار سهام شود، قراردادی تا سقف ۹۰ میلیون دلار از نیروی هوایی آمریکا برای تأمین سامانه‌های رهگیر پهپادهای ایرانی دریافت کرده است. حالا بماند که اساساً قرار نیست بتوانند شاهدهای ثابت‌شده ایران را رهگیری کنند. هم‌زمان، این شرکت در حال ارائه پیشنهاد فروش سامانه‌های رهگیر به کشورهای خلیج فارس است که خود آمریکا از حفاظت از منافع خود در خاک آن‌ها عاجز است.
شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی «کپیتال منیجمنت ۱۷۸۹» که فرزند کوچک ترامپ چند روز پس از پیروزی دوباره پدر تروریست خود در انتخابات آمریکا به آن پیوست، در چندین شرکت نظامی دیگر که از جنگ سود می‌برند، سهام دارد؛ از جمله اندوریل که مجوز فروش احتمالی تا سقف دو میلیارد دلار پهپاد رهگیر به کویت را دریافت کرد و فایرهاوک که قراردادهایی برای تولید اقلام موردنیاز ذخایر نظامی گرفت.
خود رئیس‌جمهور تروریست آمریکا نیز از این وضعیت بی‌نصیب نمانده است. سبد سرمایه‌گذاری او که توسط مدیرانی خارج از کاخ سفید اداره می‌شود، از سهام شرکت‌های بزرگ صنایع نظامی آمریکا، از جمله لاکهید مارتین، جنرال داینامیکس و نورثروپ گرومن، تشکیل شده است؛ شرکت‌هایی که جنگ علیه ایران به افزایش فعالیت و درآمدشان کمک کرده است.
ریچارد پینتر، مشاور پیشین کاخ سفید، این وضعیت را بی‌سابقه توصیف کرده است؛ اینکه امثال کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس «تحت فشار زیادی قرار دارند که از پسران ترامپ خرید کنند تا او نیز خواسته‌های آن‌ها را برآورده کند».
به گفته او، «ممکن است این نخستین باری باشد که خانواده یک رئیس‌جمهور از جنگی که بدون مجوز کنگره آغاز شده، درآمد زیادی کسب می‌کنند».
در همین حال، گزارش تحقیقی نشریه ونیتی‌فیر، به قلم متیو کول، که در روزهای اخیر منتشر شده، ابعاد دیگری از این شبکه مالی خانوادگی را آشکار کرده است. بر اساس این گزارش، جرد کوشنر، داماد صهیونیست دونالد ترامپ و مشاور ارشد او، به دست‌کم دو حساب بانکی مرتبط با امارات و رژیم صهیونیستی دسترسی داشته که در مجموع حدود ۲ میلیارد دلار به آن‌ها منتقل شده بود. بخشی از این پول‌ها با مشارکت عربستان سعودی تأمین شده و مسیر انتقال آن‌ها از طریق بانک‌هایی در باکو طراحی شده بود تا منشأ واقعی وجوه و ارتباط آن‌ها با کوشنر پنهان بماند.
اسناد و اطلاعات به‌دست‌آمده از عملیات جاسوسی هلند علیه تلفن همراه کوشنر، به شناسایی شبکه‌ای از نقل‌وانتقالات مالی و مذاکرات محرمانه میان مقام‌های آمریکا، امارات، سعودی و رژیم صهیونیستی کمک کرد.
گزارش مورد اشاره به حساب مالی دیگری نیز اشاره می‌کند که در چارچوب نزدیک‌تر شدن محرمانه روابط رژیم صهیونیستی و امارات شکل گرفته است؛ روندی که کوشنر در مذاکرات آن نقش داشت. بر اساس گزارش، رژیم صهیونیستی با امارات به توافقی رسید تا در صورت وقوع یک حمله نظامی بزرگ از سوی ایران، به دفاع از امارات کمک کند و دولت امارات نیز هزینه این دفاع اضطراری را تأمین کند.
جدای از اینکه ادعای ترامپ و خانواده‌اش و دیگر مقام‌های آمریکایی برای حفاظت از کشورهای حاشیه خلیج فارس، صرفاً راهی برای دوشیدن آن‌ها بوده، باید به این موضوع توجه داشت که جنگ برای ترامپ و خانواده‌اش، دست‌کم در دو سال گذشته، یک فرصت تجاری بوده است؛ فرصتی که مردم آمریکا در حال پرداخت هزینه آن هستند.
